خنده های دلبرانه فریبا کوثری+ عکس

فریبا کوثری تصویر زیر را در صفحه رسمی خود منتشر کرد.

فریبا کوثری متولد ۱ آذر ۱۳۴۵ در زاهدان به دنیا آمد فریبا کوثری  بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر و نمایشهای رادیویی در ایران است. فریبا کوثری دارای مدرک تحصیلی دیپلم اقتصاد می‌باشد.

فریبا کوثری تصویر زیر را در صفحه رسمی خود منتشر کرد و نوشت:

می خواهم به اتفاقاتِ خوبِ نیفتاده ، اعتماد کنم

و ایمان داشته باشم که یکی از همین روزها خواهند افتاد

 

درست لابلای مشغله هایی که از سر و کولِ روزمرگی هایم بالا می روند ،

در دلِ نگرانی هایی که حوالیِ باورهایِ من ، جا خوش کرده اند ،

و در اعماقِ خستگی هایِ مفرط و تکراری ام

اتفاقاتِ خوب ، خواهند افتاد ،

و من دوباره شبیهِ کودکی ام ؛

لبخند خواهم زد

لبخند

بهانه‌ای‌ست برای شاد بودن

و لذت بردن از زندگی

لحظه‌هاتون

سرشار از این بهانه قشنگ

فریبا کوثری

فریبا کوثری و همسرش

این نشان می دهد که نسل به نسل، افراد برای به دست آوردن جایگاه شان در جامعه تلاش بیشتری کردند و برای دستیابی به این جایگاه دست به یاغی گری هم زده اند.

 

این موضوع حکایت از تفاوت نسل ها را با هم دارد، منتهی، آن چیزی که در این میان وجود دارد این است که در گذشته تغییرات و به دنبال آن شکاف میان نسل ها با کندی رخ می داد و شاید هر ده سال یک بار ما شاهد تغییرات بودیم اما الان این تغییرات روزانه شده است و ما هر لحظه شاهد تغییر در دنیای پیرامون مان هستیم.

در میهمانی ها، همه سراغ پسورد وای فای را می گیرند

 

دنیا این روزها با شتاب به سمت تکنولوژی رفته و مسائل مختلف را تحت تاثیر خودش قرار داده است، همین موضوع باعث شده که اینترنت، کامپیوتر، گوشی های هوشمند و … در زندگی ما نقش پررنگی را بازی کنند و به نوعی تکنولوژی جای روابط انسانی و خانوادگی را در زندگی ما گرفته است. در گذشته، خبر، تنها از طریق چند روزنامه محدود و دو شبکه تلویزیونی به ما منتقل می شد اما این روزها ما در هجوم اطلاعات بسیاری قرار داریم.

این موضوع از جهتی خوب است اما از جهتی دیگر باعث تنهاش دن ما شده است. در گذشته اگر میهمانی برگزار می شد، افراد سعی در معاشرت با یکدیگر داشتند اما این روزها وقتی به خانه هم می آیند، اولین چیزی که سراغش را می گیرند، پسورد «وای فای» است.

 

این موضوع باعث می شود که میهمان ها، بیشتر از معاشرت با یکدیگر، تمایل داشته باشند که خودشان را با تلفن های همراه شان سرگرم کنند و این بی شک باعث فاصله افتادن میان آدم ها می شود.

مجبورم خودم را به نسل سوم برسانم

 سرعتی که در پیشرفت جامعه به جهت ورود تکنولوژی وجود داشته، باعث شده که نسل ما هم سعی کنند خودشان را به نسل جوان برسانند. هر چند که ممکن است این حرکت در قیاس با نسل جوان کمی کندتر انجام شود ولی خب اگر من نخواهم خودم را به نسل سوم برسانم، بی تردید تعامل در این جامعه برایم سخت می شود.

 

هیچ وقت یادم نمی رود سال ها قبل که می خواستم کار با کامپیوتر را یاد بگیرم، تمام نکات مربوط به آن را یادداشت می کردم در حالی که جوان ترها نیازی به این کار ندارند اما با هر ترفندی که بود سعی کردم استفاده از تکنولوژی را یاد بگیرم تا از جامعه عقب نمانم.

این روزها هم به لطف اینستاگرام و فیس بوک ارتباطم را با مخاطبان حفظ کردم و به نوعی به آنها نزدیکتر شدم. این واقعیت این روزهاست، نمی توانی به آنها پشت کنی…

یک دفاع تمام عیار از نسل خودم

: با حرف های مژده کاملا موافقم. بعضی از خانواده ها به دلیل تجربه هایی که طی سال ها کسب کرده اند، موافق برخی معاشرت ها و تصمیم گیری های بچه هایشان نیستند اما چون این موضوع را با لحن خوبی مطرح نمی کنند، بیشتر در بچه ها گارد ایجاد می کنند. به نظرم اگر ما یاد بگیریم در مورد مسائل مختلف با یکدیگر صحبت کنیم، میزان چالش را در خانواده ها به حداقل می رسانیم.

وابستگی به خانواده

از طرفی من همیشه برای زندگی مشترک احترام قائل بودم و اعتقادم بر این بود فردی که زندگی جدیدی را شروع می کند باید با تمام وجود در خدمت زندگی اش باشد و به نوعی هرگز به جدایی و مسائلی از این دست فکر نمی کردم. این تصورات به نوعی من را از ازدواج دور کرد هر چند که من ازدواج کردن را به پای قسمت هم می گذارم. البته من ارتباط بسیار نزدیکی با برادرزاده هایم دارم و کنار آنها بودن مرا آرام می کند، آنان را به مانند بچه های خودم دوستدارم و حضورشان باعث می شود که من خلأ مادر نشدن را کمتر حس کنم. خوشبختانه آنها بسیار خوب تربیت شده اند و یاد گرفته اند در جامعه و خانواده چطور حضور داشته باشند.

فرصت از این جهت که خانواده ها می توانند در مورد این شکاف ها با فرزندشان گفتگو کنند و به نوعی هم اندیشی و هم فکری برسند و تهدید از این باب که ممکن است این موضوع شکاف میان شان را بیشتر کند و باعث دور افتادن شان از یکدیگر شود.

هنوز هم با مادرم رودربایستی دارم

کوثری: من وابستگی بسیار زیادی به اعضای خانواده دارم و دوری از آنها برایم غیرممکن است. من و مادرم تنها با هم پانزده سال اختلاف سنی داریم و همین موضوع باعث شده که نسبت به هم احساس نزدیکی بیشتری داشته باشیم. وقتی که کم سن و سال بودم، پدرم فوت کرد و مادرم به نوعی ما را به دندان گرفت.

او در تربیت ما زنی سختگیر بود و تمام حواسش را معطوف به این می کرد که ما خوب تربیت شویم و حد و حدود را زیر پا نگذاریم. یادم است سال ها قبل وقتی که هجده سالم بود به تولد دوستی دعوت شده بودم. این اولین باری بود که مادرم اجازه می داد من به تنهایی تولد بروم، هر چند که تا خانه دوستم من را همراهی کرد. یادم است آن روز مادرم از من خواست ساعت 9 به خانه بازگردم اما من نیم ساعت دیرتر برگشت و او به قدری با من برخورد تندی داشت که هرگز جرأت نکردم بعد از آن ثانیه ای دیرتر از آن چیزی که مادرم برایم تعیین کرده بود به خانه برسم.

 

حساسیت های او در این مقطع به خاطر این بود که ما به قوانین خانواده احترام بگذاریم، شاید باورتان نشود، با گذشت سال ها هنوز من با مادرم رودربایستی دارم و محال است برخوردی دور از احترام با او داشته باشم.

تا مادر نشوی درک نمی کنی

وقتی جوان تر هستی، بعضی از دلواپسی های پدر و مادرها، به ویژه ادرها را درک نمی کنی و به نظر اغراق شده می آید. به نظرم هیچ کس تا پدر و ادر نشود، نمی تواند این حس و حال را درک کند.

هر چند که من و مژده هم چون مادر نشدیم نمی توانیم در این مورد نظر درستی بدهیم اما فکر می کنم پدر و مادر به خاطر زحمتی که برای بچه هایشان می کشند تا این حد دلواپس شان هستند و نسبت به حضور آنها در جامعه نگران هستند و روی روابط فرزندان شان نسبت به سایر افراد و رفت و آمدها و سفرهای درون شهری و برون شهری شان حساس هستند. شاید باور نکنید اما من هنوز وقتی از خانه مادرم به خانه ام برمی گردم، مادرم چند بار به من زنگ می زند؛ مدام نگران است که مبادا برای من اتفاقی افتاده باشد. این دلشوره ها، چیزی به جز عشق یک مادر به فرزند نیست.

 

سینما

سال تولید   کارگردان
۱۳۹۹ شبانه های ورونیکا مهدی صاحبی
۱۳۹۵ عشقولانس محسن ماهینی
۱۳۹۰ بی‌تابی بیتا مهرداد فرید
فرزند خوانده وحید نیکخواه آزاد
۱۳۸۷ سوپر استار تهمینه میلانی
۱۳۸۶ دل شکسته علی رویین‌تن
شرقی عبدالرضا منجزی
۱۳۸۳ نگاه سپیده فارسی
۱۳۷۴ یک داستان واقعی ابوالفضل جلیلی
۱۳۷۲ پایان کودکی کمال تبریزی
۱۳۷۱ نصف جهان مرتضی شاملی
خسوف رسول ملاقلی‌پور
۱۳۷۰ آقای بخشدار خسرو معصومی
آواز تهران کامران قدکچیان
۱۳۶۹ نقش عشق شهریار پارسی‌پور
جستجو در جزیره مهدی صباغ زاده
ابلیس احمدرضا درویش
۱۳۶۸ مرگ پلنگ فریبرز صالح
دندان مار مسعود کیمیایی
صنوبرهای سوزان عباس شیخ بابایی
۱۳۶۷ در مسیر تند باد مسعود جعفری جوزانی

تلویزیون

نام مجموعه کارگردان سال تولید توضیحات
پرگار شهرام شاه حسینی ۱۳۹۹ شبکه یک
بازگشت حسین عامری ۱۳۹۵ شبکه سه
فوق سری مهدی فخیم زاده ۱۳۹۴ شبکه یک
انقلاب زیبا بهرنگ توفیقی ۱۳۹۳ شبکه یک
کیفر حسین تبریزی شبکه دو
بوی باران حسین تبریزی ۱۳۹۲ شبکه دو
یلدا حسن میرباقری ۱۳۹۱ شبکه سه
پنجره قدرت‌الله صلح میرزایی ۱۳۹۰ شبکه پنج
سقوط یک فرشته بهرام بهرامیان و حمید بهرامیان شبکه یک
دیوار سیروس مقدم شبکه یک
مختارنامه داوود میرباقری ۱۳۸۹ شبکه یک
بانو فرید سجادی حسینی ۱۳۸۹ شبکه سه
دلنوازان حسین سهیلی زاده ۱۳۸۸ شبکه سه
بی گناهان احمد امینی ۱۳۸۷ شبکه سه
بی صدا فریاد کن مهدی فخیم زاده ۱۳۸۶ شبکه دو
معصومیت از دست رفته داوود میرباقری ۱۳۸۲ شبکه سه
جوانی سعید سلطانی ۱۳۸۰ شبکه سه
شمارش معکوس محرم زینال‌زاده ۱۳۷۴  
هدف گم‌شده یوسف سیدمهدوی ۱۳۷۳  
عقیق حمید تمجیدی ۱۳۶۸ شبکه دو
بخش چهار جراحی مسعود فروتن ۱۳۶۷

 

آنچه دیگران میخوانند:

ارسال نظر

 

روی خط رسانه